OVER DE BODEM VAN DE ZEE LOPEN …

8Halverwege onze roadtrip door La France arriveerden we op het mooie Ile dÓleron om hier een kleine week te verblijven, fietsen, ontdekken, genieten. Hier op het (schier)eiland lijkt de tijd stil te staan in een landschap waar de natuur de baas is en de zee altijd aanwezig is.

IMG_9704De optelsom van kleurrijke vissershuisjes, oesterwoningen, oesterbekkens, zoutproductie, rijke flora, leuke dorpjes, een prachtig fietsnetwerk, stevig briesje en vooral de natuur die zo in beweging is. Een bijzonder eiland met het ongewone getijde van de zee met soms een verval van maar liefst zes meter. De kleuren van dit eiland vergeet ik nooit meer. Een ware lust voor het oog.

IMG_9772
Het eiland wordt zo groen en schoon mogelijk gehouden. De lokale bevolking leeft van oesterteelt, traditionele landbouw voor productie van groenten en wijn, geitenkaas en niet vergeten de zoutproductie die door zeven zoutboeren op traditionele wijze  gedaan wordt. Heerlijk zout wat ooit ‘Or Blanc’ werd genoemd (het witte goud) en wat wij nu in onze keuken gebruiken, om als laatste toe te voegen aan een gerecht … heerlijk!

img_3342.jpg

Op Ile dÓleron zagen wij telkens de zee groeien en krimpen en het eiland krimpen en groeien …  en op een dag ontdekten we een fort wat het ene moment in de zee lag en het andere moment bereikbaar leek met een lang pad.

6
‘Just one day out of life’ … in de middag om 16:50 kwamen wij deze bijzonder locatie weer eens bewonderen en Indigo bedacht om op een bepaald punt een foto te maken van het fort wat in de zee gezonken leek. Later op de dag zouden we terug komen om te kijken of we er naar toe konden wandelen en een foto maken vanaf precies hetzelfde punt. Zo gezegd zo gedaan. De duisternis viel in toen we om 22.15 het pad benaderden.

7Er was hier niemand. Het pad lag ‘droog’ … voor zover je het droog kunt noemen. Het was spannend! En het werd langzaam aan aardedonker terwijl wij voetje voor voetje hand in hand over de bodem van de zee richting het fort liepen. Spiegelglad. Spekglad zelfs. Spannend. Leuk, mooi en tergend langzaam liepen we naar het fort wat uit de zee oprees. De krabben schoten voor onze voeten weg en af en toe slaakte ik een gil als ik een beetje voelde glibberen en zuchtte Indigo daar eens om. Het was ontzettend gaaf. Daar in de stille diepe duisternis tezamen. Gaat u deze kant nog eens op? Een echte aanrader! Fort Louvois is alleen te voet te bereiken wanneer het eb is.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s